Fuente: Deputaci\u00f3n de Lugo<\/p>\n
Por iniciativa do Presidente, Jos\u00e9 Tom\u00e9 Roca, a instituci\u00f3n provincial rexistrou hoxe a candidatura para que a Xunta lle outorgue a Laxe este reco\u00f1ecemento polo seu labor no impulso do Novo Cinema Galego, do que \u00e9 referente, e polo seu compromiso e implicaci\u00f3n na defenda do medio rural galego, sobre todo na Reserva da Biosfera Os Ancares Lucenses<\/span><\/p>\n A Deputaci\u00f3n acompa\u00f1a a proposta con cartas de apoio dunha trintena de asociaci\u00f3ns e concellos<\/span><\/p>\n A Deputaci\u00f3n de Lugo, por iniciativa do Presidente, Jos\u00e9 Tom\u00e9 Roca, prop\u00f3n ao cineasta e emprendedor rural \u00d3liver Laxe \u00e1s Medallas Castelao 2020 polo seu labor no impulso do Novo Cinema Galego, do que \u00e9 referente, e polo seu compromiso e implicaci\u00f3n na defensa e promoci\u00f3n do medio rural galego, sobre todo na\u00a0Reserva da Biosfera Os Ancares Lucenses.<\/span><\/p>\n A instituci\u00f3n provincial rexistrou \u00a0oficialmente este m\u00e9rcores a candidatura de \u00d3liver Laxe \u00e1s Medallas Castelao, xunto con un amplo documento sobre a s\u00faa traxectoria e as cartas de apoio da trintena de asociaci\u00f3ns e concellos cos que a entidade mantivo contacto para promover a proposta.<\/p>\n \u201cCoas Medallas Castelao, a Xunta de Galicia distingue aos galegos e galegas pola s\u00faa contribuci\u00f3n \u00e1 s\u00faa terra dende moi diferentes perspectivas. Dende a Deputaci\u00f3n estamos convencidos de que\u00d3liver Laxe debe ser distinguido con este reco\u00f1ecemento e por iso, diriximos a proposta no nome da instituci\u00f3n\u201d, subli\u00f1a Tom\u00e9 Roca.<\/p>\n A Deputaci\u00f3n exp\u00f3n na s\u00faa proposta que Laxe \u00e9 merecedor da Medalla Castelao pola s\u00faa implicaci\u00f3n na defensa do medio rural de Galicia por potenciar proxectos culturais e de vida en xeral, pola s\u00faa implicaci\u00f3n na cultura e nas tradici\u00f3ns, por ser fillo da emigraci\u00f3n e basear parte da s\u00faa filmograf\u00eda nun problema fundamental do territorio galego, como \u00e9 o despoboamento e o abandono do rural galego.<\/p>\n Oliver Laxe ten unhaestreita relaci\u00f3n familiar e afectivacoacomarca dos Ancares. Est\u00e1 empadroado no Concello de Navia de Suarna, de onde son os seus av\u00f3s maternos e desde hai uns anos est\u00e1 a restaurar a casa dos seus antepasados en Vilela, na parroquia de Santa Mar\u00eda de Son.<\/p>\n O seu compromiso con Navia de Suarna e cos Ancares v\u00e9n de manifestarse no seu \u00faltimo traballo cinematogr\u00e1fico, O que arde, que se rodou en galego nesta comarca lucense. Con esta nova pel\u00edcula estreada no ano 2019, Laxe achegou ao mundo a un hipn\u00f3tico e fascinante retrato dun modo de vida en extinci\u00f3n na Galicia rural, onde v\u00e9n a mostrar de forma descarnada un dos problemas existenciais do territorio galego, como \u00e9 o despoboamento e o abandono da Galicia rural e as s\u00faas imprevistas consecuencias.<\/p>\n O afamado director ten manifestado que un dos obxectivos do seu traballo na comarca dos Ancares \u00e9 contribu\u00edr a revivificar os vales, onde tantas xeraci\u00f3ns de labregos, e m\u00e1is en concreto a s\u00faa familia, viviron, e que se sinte coa obriga de honrar a s\u00faa li\u00f1axe. Para isto precisa crear certas enerx\u00edas econ\u00f3micas e acometer diversas iniciativas, entre as que destacan a rodaxe da s\u00faa terceira pel\u00edcula ou o seu \u00faltimo proxecto, que consiste nun centro pedag\u00f3xico, terap\u00e9utico e comunitario situado en Vilela, unha aldea dos Ancares. Unha plataforma a trav\u00e9s da cal se poidan organizar obradoiros, proxecci\u00f3ns, conferencias e encontros comunitarios de car\u00e1cter cultural, sen \u00e1nimo de lucro, aos que acudan xentes de todos os eidos, formaci\u00f3ns, idades e nacionalidades, posibilitando as\u00ed un f\u00e9rtil e construtivo intercambio entre Vilela, a comarca e os seus visitantes. O car\u00e1cter innovador desta proposta radica, ademais, en que todas as actividades docentes xirar\u00e1n ao redor do traballo no souto de Vilela, o verdadeiro eixo vertebrador do proxecto. O director de cinema atesoura m\u00e1is dunha vintena de premios e nominaci\u00f3ns en \u00a0certames nacionais e internacionais que reco\u00f1ecen e po\u00f1en o valor o coidado e minucioso traballo que v\u00e9n desenvolvendo dende hai m\u00e1is dunha d\u00e9cada.<\/p>\n O Presidente incide en que \u201ca Medalla Castelao servir\u00eda para darlle unha distinci\u00f3n de todos os galegos e galegas, unha forma de agradecerlle o compromiso e o traballo que realiza para promocionar a nosa terra dunha maneira sostible e respectuosa co medio; precisamos m\u00e1is \u00d3liver Laxe para impulsar o noso rural\u201d.<\/p>\n Traxectoria no cinema<\/span> M\u00e1is tarde, mudouse a T\u00e1nxer, onde rodar\u00eda as curtametraxes Sona unha trompeta, agora vexo outra cara e Par\u00eds #1, coas que conseguiu varios premios en certames cinematogr\u00e1ficos. En T\u00e1nxer, tam\u00e9n creou o proxecto DaoByed, unha plataforma de creaci\u00f3n cinematogr\u00e1fica para nenos e adolescentes procedentes de \u00e1mbitos desfavorecidos. Desta experiencia en T\u00e1nxer, xurde a s\u00faa primeira longametraxe, Todos v\u00f3s sodes capit\u00e1ns, un ensaio visual a medio cami\u00f1o entre o documental e a ficci\u00f3n, no que narra a historia de \u00d3liver, un profesor que prop\u00f3n a un grupo de nenos rodar unha pel\u00edcula en T\u00e1nxer. Coa s\u00faa longametraxe obtivo o premio da Fipresci (Federaci\u00f3n Internacional da Prensa Cinematogr\u00e1fica) no Festival Internacional de Cine de Cannes no ano 2010, na secci\u00f3n Quincena de Realizadores. Igualmente, tam\u00e9n conseguiu outros galard\u00f3ns no Festival de Mar de Plata e no Festival de Xix\u00f3n.<\/p>\n No ano 2016 estr\u00e9ase no Festival de Cannes a s\u00faa segunda longametraxe, Mimosas, conseguindo o Gran Premio da Semana da Cr\u00edtica, as\u00ed como tam\u00e9n vai a lograr outros moitos reco\u00f1ecementos en diferentes foros e festivais internacionais.<\/p>\n O que arde estreouse o 21 de maio de 2019 na 72\u00ba Edici\u00f3n do Festival Internacional de Cine de Cannes, na secci\u00f3n oficial Una Cierta Mirada, onde conseguiu o Premio do Xurado, sendo a primeira vez que unha pel\u00edcula en galego se proxecta na secci\u00f3n oficial do Festival de Cannes. Despois da exitosa estrea comercial, avalada polo p\u00fablico e pola cr\u00edtica, seguiu recollendo premios en diferentes festivais e certames, dos que podemos destacar dous Premios Goya (Goya \u00e1 mellor fotograf\u00eda e Goya \u00e1 actriz revelaci\u00f3n), o Astor de Ouro \u00e1 mellor pel\u00edcula no Festival de Mar de Plata, mellor filme europeo e mellor fotograf\u00eda nos Premios Gaud\u00ed ou os seis premios na XVIII Edici\u00f3n dos Mestre Mateo, entre outros.<\/p>\n
\u00a0\u00a0 \u00a0
Tal e como se ten manifestado, Laxe ten a intenci\u00f3n de reformar a s\u00faa casa de Vilela, onde quere vivir e xerar cultura e ser un punto de encontro e creaci\u00f3n para cineastas galegos. A rodaxe de O que arde foi o primeiro paso nesa direcci\u00f3n. Neste sentido, no ano 2017 fundou a Asociaci\u00f3n Ser coa pretensi\u00f3n de protexer e revivificar a aldea de Vilela e dos seus montes lim\u00edtrofes; respectar e defender o patrimonio arqueol\u00f3xico e paisax\u00edstico de Vilela e recuperar os seus ecosistemas tradicionais; protexer o patrimonio inmaterial da comarca dos Ancares, os seus saberes tradicionais, valores e costumes; fortalecer a identidade cultural da comarca; crear sinerx\u00edas entre o local e o internacional; e traballar por unha visibilizaci\u00f3nda \u00a0zona e defender un tipo de vida en harmon\u00eda coa natureza.<\/p>\n
\u00d3liver Laxe \u00e9 fillo de emigrantes galegos, naceu en Par\u00eds no mes de abril do ano 1982. Regresou a Galicia con seis anos, no ano 1988. Os seus primeiros estudos foron na cidade de A Coru\u00f1a, e posteriormente trasladouse a Barcelona a estudar cine na Universidade PompeuFabra. Os seus inicios no mundo do cine foron no ano 2006, tras a s\u00faa marcha a Londres, onde rodou a curta E as chemineas decidiron escapar, en colaboraci\u00f3n con Enrique Aguilar.<\/p>\n